ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിൽ ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങൾക്ക് വളരെയേറെ പ്രധാന്യമുണ്ട്. ഓക്സിടോസിൻ, ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ, ഈസ്ട്രജൻ, കോർട്ടിസോൾ തുടങ്ങിയ പ്രധാന ഹോർമോണുകളിലെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ പങ്കാളികൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെയും സാരമായ ബാധിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രസവം, ആർത്തവവിരാമം തുടങ്ങിയ പ്രധാന ജീവിത പരിവർത്തനഘട്ടങ്ങളിൽ.
ഓക്സിടോസിൻ വിശ്വാസം, അടുപ്പം, സുരക്ഷിതത്വബോധം എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിന് സഹായിക്കുന്ന ഹോർമോൺ ആണ്. ഉയർന്ന അളവിലുള്ള ഓക്സിടോസിൻ കൂടുതൽ ദാമ്പത്യ സംതൃപ്തിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ ഹോർമോണിന്റെ റിസപ്റ്ററിലെ ജനിതക വ്യതിയാനം ഒരു വ്യക്തി അവരുടെ ബന്ധത്തിൽ എത്രത്തോളം സുരക്ഷിതത്വം അല്ലെങ്കിൽ ഉത്കണ്ഠ അനുഭവിക്കുന്നു എന്നതിനെ സ്വാധീനിക്കുവാനും കാരണമാകും. വാസോപ്രെസിൻ ഹോർമോൺ ദീർഘകാല ബന്ധത്തിനും സ്ഥിരതയ്ക്കും സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഇത് സംരക്ഷണ സഹജാവബോധം, ഇണയെ സംരക്ഷിക്കൽ, വിശ്വസ്തത എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഡോപാമൈൻ പ്രണയത്തിന്റെയും ദാമ്പത്യജീവിതത്തിന്റെയും പ്രാരംഭ, ഉല്ലാസ ഘട്ടങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഡോപാമൈൻ, വിലമതിക്കപ്പെടുന്നു, സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നു, അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നീ വികാരങ്ങൾ വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിലൂടെ ദീർഘകാല ബന്ധങ്ങളിൽ ഒരു പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. 40-50 കളിലെ ദാമ്പത്യ പിരിമുറുക്കത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന ശതമാനം പെരിമെനോപോസിന്റെ ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹോർമോണുകൾ അസ്ഥിരമാകുമ്പോൾ, ചെറിയ പ്രശ്നങ്ങൾ വലിയ സംഘർഷങ്ങളായി മാറുകയും പങ്കാളിയിൽ മോശം മാനസികാവസ്ഥകൾ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇത്തരത്തിൽ ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങൾകൊണ്ട് ജീവിതത്തിൽ പലതരത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഇടയുണ്ട്. ഇത് മനസിലാക്കി മുന്നോട് പോകുക എന്നതാണ് ഇതിനുള്ള പരിഹാരം. മാത്രവുമല്ല ഏതൊരു ബന്ധത്തെയും ദൃഢമാക്കുന്നത് തുറന്ന ആശയവിനിമയമാണ്. അത് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുക.
