വയനാട്ടിലെ മീനങ്ങാടിയിലാണ് മാനികാവ് ശിവക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ആറായിരം വര്ഷം പഴക്കമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അവുടെയളള നീരുറവയാണ്. സ്വയം ഭൂവായ ശിവലിംഗത്തെ എപ്പോഴും നിര്ത്താതെ അഭിഷേകം ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തീര്ത്ഥജല പ്രവാഹം ആരേയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. ശിവഭഗവാന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട വഴിപാടാണ് ജലധാര. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത ഈ ജലപ്രവാഹം ഭഗവാന്റെ നിത്യ പ്രീതിക്കു കാരണമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുവശത്തുള്ള കാടിന്റെ ഉള്ഭാഗത്തു നിന്നാണ് ഈ നീരുറവ വരുന്നത്. ഗംഗയായിട്ടാണ് ഇതിനെ കാണുന്നത്.
ഔഷധ ചെടികളും മരങ്ങളുമായി സമ്പുഷ്ടമാണ് ക്ഷേത്ര പരിസരം. പണ്ടു കാലത്ത് ഈ കാടിനുളളില് മുനിമാര് തപസ്സ് ചെയ്തിരുന്നു എന്നും തപസ്സിനൊടുവില് ശിവ ഭഗവാന് ഗംഗയോടൊപ്പം സ്വയം ഭൂവായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു എന്നുമാണ് ഐതിഹ്യം. അന്നു മുതല് ഈ തീര്ത്ഥ ജല പ്രവാഹവും ഇവിടെയുണ്ട്. മഹാമുനിക്കാവാണ് പിന്നീട് മാനികാവായി മാറിയത്. 1986-ല് വയനാട്ടില് കടുത്ത അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോള് ഈ നീരുറവ മാത്രം വറ്റിയിരുന്നില്ല. കൂടാതെ മഴക്കാലത്ത് വെള്ളം കലങ്ങിയാലും ക്ഷേത്രത്തിലെ നീരുറവ തെളിഞ്ഞു തന്നെയായിരിക്കും.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ ക്ഷേത്രത്തില് അഭിഷേകം ചെയ്തു വരുന്ന ജലം കൃഷി ആവശ്യങ്ങള്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇരുപത്തിയെട്ട് ഏക്കറില് പരന്നു കിടക്കുന്ന ഈ ക്ഷേത്ര പരിസരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം നക്ഷത്രവനവും ഒരു ഭാഗം പുണ്യവനവുമാണ്. ജാതിമത ഭേദമന്യേ ആര്ക്കും ക്ഷേത്രത്തില് വരാവുന്നതാണ്. രാവിലെ 6 മുതല് 11.30 വരെയും വൈകുന്നേരം 4.30 മുതല് 8.30 വരെയുമാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാസമയം. ചരിത്ര പ്രാധാന്യമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രം ടിപ്പുവിന്റെ പടയോട്ട കാലത്ത് കൊളളയടിക്കുകയും തകര്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
