ആശ്ചര്യങ്ങളും അസാധാരണമായ വിചിത്ര പ്രതിഭാസങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ് നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള പ്രകൃതി. അതിന് ഉദാഹരണമാണ്(Xylaria polymorpha)’ചത്ത മനുഷ്യന്റെ വിരലുകൾ'(‘Dead Man’s Fingers’). ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന വിരലുകൾ പോലെയുള്ള കറുത്ത ഭാഗങ്ങൾ പലപ്പോഴും സോമ്പികളുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളോട് സാമ്യമുള്ളതാണ്. വന പരിസ്ഥിതി വ്യവസ്ഥകളിൽ അവ നിർണായക പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഉടനീളം കാണപ്പെടുന്ന ഈ പൂപ്പൽ ചത്തതോ ദ്രവിച്ചതോ ആയ മരങ്ങളിൽ തഴച്ചുവളരുകയും മണ്ണിന്റെ ദ്രവീകരണ പ്രക്രിയയ്ക്കും പോഷക സൈക്ലിംഗിനും സംഭാവന നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ജനവാസമുള്ള ആറ് ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലെയും വനപ്രദേശങ്ങളിൽ ഈ ഫംഗസുകളെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. അവ അഴുകിയ മരങ്ങൾക്ക് സമീപമായിരിക്കും കൂടുതലും കാണുക. ഈ ഫംഗസ് മറ്റൊരു സസ്യങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല. നശിക്കപ്പെട്ട് അഴുകുന്ന മരങ്ങളെ മാത്രമാണ് ഇത് ഭക്ഷിക്കുന്നത്. ഈ പ്രക്രിയ saprotrophy എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. 400 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മുതൽ ഈ ഫംഗസ് ഉണ്ട്. ചത്ത സസ്യങ്ങളെയും മൃഗങ്ങളെയും മണ്ണിൽ വളരുന്ന പുതിയ സസ്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കാവുന്ന പോഷകങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നതിന് അവ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
സൈലേറിയ പോളിമോർഫ, കാടിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നീണ്ടുനിൽക്കുന്നു. കരിഞ്ഞ വിരലിന്റെ രൂപം. ഇതിന് 10 സെൻ്റീമീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ എത്താൻ കഴിയും. സാധാരണയായി കറുപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ കടും തവിട്ട് നിറമായിരിക്കും, പുറംഭാഗത്ത് കടുത്ത ആവരണം ഉണ്ട്. വെളുത്ത നിറമുള്ള ചെറിയ ഫ്ലാസ്ക് ആകൃതിയിലുള്ള പെരിത്തീസിയ അതിനുള്ളിൽ പിടിക്കുന്നു. അതിൽ ബീജകോശങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
പെട്ടെന്ന് ദ്രവിക്കുന്ന പല കൂണുകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, സൈലേറിയ പോളിമോർഫ മാസങ്ങളോ വർഷങ്ങളോ ജീവിക്കുന്നു. ഈ ദൈർഘ്യമേറിയ കാലയളവ് ദീർഘകാലത്തേക്ക് ബീജകോശങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കാനും പുറത്തുവിടാനും ഫംഗസിനെ പ്രാപ്തമാക്കുന്നു. വിജയകരമായ പുനരുൽപാദനത്തിനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ബീജകോശങ്ങൾ പെരിത്തീസിയയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരുകയും കാറ്റോ വെള്ളമോ ഉപയോഗിച്ച് ചിതറിക്കിടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒടുവിൽ ഇത് പരിസരപ്രദേശങ്ങളിൽ മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുന്നു.
ഈ ഫംഗസുകൾ വന ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്. ചത്ത മരം നശിപ്പിക്കുന്നതിലും പോഷകങ്ങൾ പുനരുപയോഗിക്കുന്നതിലും ഇവയുടെ പങ്ക് വനങ്ങളുടെ ആരോഗ്യത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. അവർ പ്രകൃതിയിൽ വിഘടിപ്പിക്കുന്നവരാണ്. പ്രകൃതിയുടെ ജീവിത ചക്രം നിലനിർത്താൻ നിശബ്ദമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
