തിരുവനന്തപുരം:1958-ൽ രചിക്കപ്പെട്ടതെന്നു കരുതുന്ന അപൂർവ്വ കുത്തിയോട്ടപ്പാട്ടായ ‘ശുംഭവധം’ വ്യാഖ്യാനത്തോടെ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ വിസ്മരിക്കപ്പെട്ടുപോയ മഹാപ്രതിഭാശാലിയായ ഗ്രാമീണ കവി കൊച്ചുവേലു ആശാനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശിഷ്ട കൃതിയെയും സാംസ്കാരിക ലോകത്തിന് മുന്നിലേക്ക് വീണ്ടും എത്തിക്കുകയാണ് ഈ സംരംഭത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. കുത്തിയോട്ട പ്രസ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് പഠനം നടത്തുന്ന ഹരികുമാർ ഇളയിടത്താണ് ഈ കൃതി കണ്ടെത്തി പഠനത്തോടൊപ്പം പുന:പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന് എത്തിക്കുന്നത്.
പശ്ചാത്തലവും സാംസ്കാരിക പ്രാധാന്യവും:
കന്യാകുമാരി ജില്ലയിലെ കൊല്ലംകോട് മുതൽ മധ്യതിരുവിതാംകൂറിലെ കോട്ടയം വരെയുള്ള ഭദ്രകാളി ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ അരങ്ങേറുന്ന പ്രമുഖ അനുഷ്ഠാന നിർവഹണമാണ് കുത്തിയോട്ടം. മധ്യതിരുവിതാംകൂറിലും ഓണാട്ടുകരയിലും എത്തുമ്പോൾ കുത്തിയോട്ടപ്പാട്ടുകൾക്ക് കൃത്യമായ അടുക്കും ചിട്ടയും താളനിബദ്ധതയും മികച്ച ഇതിവൃത്തഘടനയും കൈവരുന്നു. കരടിപ്പാട്ട്, വഞ്ചിപ്പാട്ട്, തിരുവാതിരക്കളിപ്പാട്ട്, കുമ്മിപ്പാട്ട്, വില്ലടിച്ചാൻപാട്ട്, വണ്ടിപ്പാട്ട്, കുറത്തിപ്പാട്ട് തുടങ്ങിയ വൈവിധ്യമാർന്ന നാടൻ കലാരൂപങ്ങളുടെയും പാട്ടുകളുടെയും ശീലുകളും കവിക്കെട്ടു മാതൃകകളും സ്വീകരിച്ചാണ് ഈ പാട്ടുസാഹിത്യം വളർന്നത്. ഇത്തരത്തിൽ ദ്രാവിഡ പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും ഗ്രാമീണ പൈതൃകത്തിന്റെയും ഉദാത്ത മാതൃകയാണ് ‘ശുംഭവധം’.
കവിയും ഇതിവൃത്തവും:
• രചയിതാവ്: കാർത്തികപ്പള്ളി കിരിക്കാട് കണ്ടല്ലൂർ വേലൻചിറ സ്വദേശിയായ കൊച്ചുവേലു ആശാൻ (കോട്ടൂർ വേലായുധൻ വൈദ്യർ). സംസ്കൃതപണ്ഡിതനും കവിയും ആയുർവ്വേദ വൈദ്യനും സംഗീതജ്ഞനും ഗാന്ധിയനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
• ഇതിവൃത്തം: മാർക്കണ്ഡേയപുരാണത്തിലെ ദേവീമാഹാത്മ്യത്തെ (പൗരാണികമായ ദേവീമാഹാത്മ്യ കഥ) ആസ്പദമാക്കിയാണ് ഈ വിശിഷ്ട കാവ്യം രചിച്ചിരിക്കുന്നത്. കുത്തിയോട്ടത്തിന്റെ അതിദേവതയായ ഭദ്രകാളിയുടെ മാഹാത്മ്യത്തെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നതും ആദ്യമധ്യാന്തം ഭക്തിസാന്ദ്രവുമായ ഒരു രചനയാണിത്.
കാവ്യ സവിശേഷതകൾ:
• 12 താളങ്ങളും നാടൻപാട്ട് മട്ടുകളും:
ദ്രാവിഡ സംഗീതത്തിന്റെയും നാടൻപാട്ടുകളുടെയും അകമ്പടിയോടെ 12 വ്യത്യസ്ത താളങ്ങളാണ് ഇതിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. ചിന്ത്, നൊണ്ടിചിന്ത്, വണ്ടിപ്പാട്ട്, ഇരട്ടി തുടങ്ങി ജനങ്ങളുടെ നാവിൻതുമ്പിൽ പാടിപ്പതിഞ്ഞ പല നാടൻപാട്ട് മട്ടുകളും പരമാവധി ലളിതമായ മലയാള പദങ്ങൾ കൊണ്ട് കവി ഇതിൽ സന്നിവേശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
• പൂർണ്ണ രൂപവും അപൂർവ്വ ഖ്യാതിയും:
കുത്തിയോട്ട പാട്ടുസാഹിത്യ ചരിത്രത്തിൽ 12 പാദങ്ങളും, ഏറ്റവും കൂടുതൽ വ്യത്യസ്ത താളങ്ങളും, ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചുവടുകളുമുള്ള പാട്ട് എന്ന അപൂർവ്വ ഖ്യാതി ഈ കൃതിക്കു മാത്രമാണുള്ളത്. ‘ശുംഭവധം’ കഥയെ അധികരിച്ച് നിലവിലുള്ള ഏക പൂർണ്ണ കുത്തിയോട്ടപ്പാട്ടാണിത് (1926-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ‘ദേവീമാഹാത്മ്യം’ കുത്തിയോട്ടപ്പാട്ടിൽ എട്ട് പാദങ്ങൾ മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്).
കണ്ടെത്തലും പുനരുദ്ധാരണവും:
- ഒന്നര വർഷം മുൻപാണ് കലാ അന്വേഷകനായ ഹരികുമാർ ഇളയിടത്ത് ഈ അപൂർവ്വ പാഠം കണ്ടെത്തുന്നത്.
- കൊച്ചുവേലു ആശാന്റെ സഹചാരിയും കുത്തിയോട്ട വിഷയങ്ങളിൽ അറിവുമുള്ള നാരായണൻ നായരുടെ നോട്ടുപുസ്തകത്തിൽ നിന്നാണ് ഇതിന്റെ പ്രാഥമിക പാഠം ലഭിച്ചത്.
- തുടർന്ന് കവിയുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ, വേലഞ്ചിറയിലെ നാട്ടുകാർ, മറ്റ് ആവേദകർ എന്നിവരിൽ നിന്ന് ലഭ്യമായ ഓർമ്മകളിലെ പാട്ടുകളുമായി ഒത്തുനോക്കിയും വിശകലനം ചെയ്തുമാണ് പാഠശുദ്ധി വരുത്തി വ്യാഖ്യാനസഹിതം പുസ്തകം തയ്യാറാക്കിയത്.
ഗവേഷകനെക്കുറിച്ച്:
കുത്തിയോട്ട പ്രസ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് വർഷങ്ങളായി അന്വേഷണം നടത്തുന്ന ഗവേഷകനാണ് ഹരികുമാർ ഇളയിടത്ത്. ‘കുത്തിയോട്ടപ്പാട്ടുകൾ: ഒരു പഠനം’, ‘കുത്തിയോട്ട അനുഷ്ഠാന പദകോശം’ എന്നീ ശ്രദ്ധേയമായ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കർത്താവ് കൂടിയാണ് അദ്ദേഹം. കുത്തിയോട്ട സാഹിത്യശാഖയ്ക്കും അനുഷ്ഠാന പാരമ്പര്യത്തിനും വലിയൊരു വരദാനമായിട്ടാണ് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ പുനരവതരണത്തെ ഗവേഷക ലോകം വീക്ഷിക്കുന്നത്.















