തിരുവനന്തപുരം: ലൗകിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വഴിയിൽ നിന്ന് ആത്മീയതയുടെയും മാനവസേവനത്തിന്റെയും പാതയിലേക്ക് ജീവിതം തിരിച്ചുവിട്ട മഹദ് വ്യക്തിത്വത്തിന് വിട. ശ്രീരാമകൃഷ്ണ ആശ്രമത്തിലെ മുൻ മഠാധിപതിയും മുതിർന്ന സന്യാസിവര്യനുമായ സ്വാമി ഗോലോകാനന്ദജി മഹാരാജ് (94) സമാധിയായി. പൊതുദർശനത്തിന് ശേഷം നെട്ടയം ശ്രീരാമകൃഷ്ണാശ്രമത്തിൽ സംസ്കാരം നടത്തി. വാർധക്യസഹജമായ അസുഖത്തെ തുടർന്ന് ചികിത്സയിലിരിക്കെയാണ് അന്ത്യം സംഭവിച്ചത്.
പൂർവാശ്രമത്തിൽ നാരായണൻകുട്ടി എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന സ്വാമി ഗോലോകാനന്ദജി 1933 മാർച്ച് 25-ന് ആറന്മുള പഞ്ചായത്തിലെ കിടങ്ങന്നൂർ തോമ്പിൽ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു. നിരണം നെടുമ്പള്ളിയിൽ വീട്ടിൽ ശിവരാമപിള്ളയുടെയും ജാനകിയമ്മയുടെയും മകനായിരുന്നു. കിടങ്ങന്നൂരിലെയും മെഴുവേലിയിലെയും വിദ്യാലയങ്ങളിലായിരുന്നു പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം. തുടർന്ന് അന്നത്തെ കാലത്ത് ഏറെ ശ്രദ്ധേയമായിരുന്ന സിവിൽ എഞ്ചിനീയറിങ് പഠനം പൂർത്തിയാക്കി.
എന്നാൽ, എഞ്ചിനീയറിങ്ങിന്റെ ലോകത്തേക്കാൾ മറ്റൊരു വഴിയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ കാത്തിരുന്നത്.
ജീവിതത്തെ മാറ്റിയെഴുതിയ ആ നിമിഷം
ബാല്യത്തിലുണ്ടായ ഒരു ഗുരുതര അനുഭവമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ വഴിത്തിരിവുണ്ടാക്കിയതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അതീവ ഗുരുതരമായ പേപ്പട്ടി വിഷബാധയേറ്റ് മരണത്തിന്റെ വക്കിലെത്തിയ നാരായണൻകുട്ടി, പള്ളിമുക്കം ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അത്ഭുതകരമായി ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയെന്നാണ് വിശ്വാസം.
മരണത്തെ വളരെ അടുത്തുനിന്ന് കണ്ട ആ അനുഭവം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിലുള്ള ആത്മീയചിന്തകൾക്കും ജ്ഞാനാന്വേഷണത്തിനും വഴിയൊരുക്കി. പിന്നീട് ജീവിതത്തിന്റെ അർഥത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണ് അദ്ദേഹത്തെ ശ്രീരാമകൃഷ്ണ-വിവേകാനന്ദ ദർശനങ്ങളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചത്.
കാലടി രാമകൃഷ്ണാശ്രമത്തിലെ ആഗമാനന്ദ സ്വാമിജിയുമായി ബന്ധപ്പെടുകയും ആത്മീയജീവിതത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ബ്രഹ്മചാരിയിൽ നിന്ന് സന്യാസിയിലേക്ക്
1953-54 കാലഘട്ടത്തിൽ നാരായണൻകുട്ടി രാമകൃഷ്ണ മഠത്തിൽ ബ്രഹ്മചാരിയായി ചേർന്നു. 1963-ൽ മഠത്തിന്റെ അന്നത്തെ അധ്യക്ഷനായിരുന്ന മാധവാനന്ദ സ്വാമിജിയിൽ നിന്ന് സന്യാസദീക്ഷ സ്വീകരിച്ചു. അതോടെ അദ്ദേഹം സ്വാമി ഗോലോകാനന്ദജി മഹാരാജ് എന്ന നാമത്തിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
സന്യാസജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ മദ്രാസിൽ പ്രവർത്തിച്ച അദ്ദേഹം പിന്നീട് കേരളത്തിലെ വിവിധ ശ്രീരാമകൃഷ്ണ മഠങ്ങളുടെയും ആശ്രമങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സജീവമായി. തിരുവനന്തപുരം, കോഴിക്കോട്, കൊയിലാണ്ടി, ഹരിപ്പാട് എന്നിവിടങ്ങളിലെ ആശ്രമപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധേയമായ പങ്കുവഹിച്ചു.
ആത്മീയ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേവനജീവിതം. വിദ്യാഭ്യാസം, സാമൂഹിക സേവനം, ഗ്രാമീണ സേവനം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലും അദ്ദേഹം ഇടപെട്ടു. പ്രത്യേകിച്ച് തിരുവനന്തപുരം ശ്രീരാമകൃഷ്ണ മിഷന്റെ ഗ്രാമീണ സേവന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പുതിയ രൂപം നൽകുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രധാന പങ്കുണ്ടായിരുന്നു.
കാലിക്കറ്റ് സർവകലാശാലയിലെ സനാതനധർമ പീഠം കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലും വിവിധ ആത്മീയ-സാംസ്കാരിക പരിപാടികളിലും അദ്ദേഹം സജീവമായി പങ്കെടുത്തിരുന്നു.
സ്നേഹം നിറഞ്ഞ സന്യാസി
സ്വാമി ഗോലോകാനന്ദജിയുടെ ജീവിതത്തെ വ്യത്യസ്തമാക്കിയിരുന്നത് ആത്മീയതയ്ക്കൊപ്പം മനുഷ്യരോടുള്ള അടുപ്പവും സ്നേഹവുമായിരുന്നു. ആശ്രമത്തിലെത്തുന്നവരെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കുകയും ഭക്ഷണം കഴിപ്പിച്ചശേഷം മാത്രം യാത്രയാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാത്സല്യപൂർവമായ സമീപനം നിരവധി പേരുടെ ഓർമകളിൽ ഇന്നും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
തിരുവല്ലയുമായും അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യേക ആത്മബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. 2008-ൽ സ്വാമി സമഗ്രാനന്ദജിയുടെ പിൻഗാമിയായി തിരുവല്ല ശ്രീരാമകൃഷ്ണ ആശ്രമത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റായി ചുമതലയേറ്റ അദ്ദേഹം കുട്ടികളെയും മുതിർന്നവരെയും ഒരുപോലെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചകളിലെ ആത്മീയ ക്ലാസുകളും പ്രഭാഷണങ്ങളും കുട്ടികൾക്കൊപ്പമുള്ള ചെസ്, കാരംസ് കളികളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വേറിട്ട വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. 2009ലെ വിശ്വമംഗള ഗോഗ്രാമയാത്രയ്ക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയതിലൂടെയും അദ്ദേഹം വിശ്വാസിസമൂഹവുമായി കൂടുതൽ അടുത്തു.
ലൗകികമായ എഞ്ചിനീയറിങ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ നിന്ന് ആത്മീയതയിലേക്കും മനുഷ്യസേവനത്തിലേക്കും തിരിഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ആത്മീയപരിവർത്തനത്തിന്റെ കഥ മാത്രമല്ല. ശ്രീരാമകൃഷ്ണ പരമഹംസന്റെയും സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്റെയും ആത്മീയ-മാനവസേവന പാരമ്പര്യം ജീവിതവ്രതമാക്കിയ ഒരു സന്യാസിയുടെ ദീർഘസേവനത്തിന്റെ അടയാളം കൂടിയാണ്.
94 വർഷത്തെ ജീവിതത്തിൽ ആത്മീയതയും സേവനവും മനുഷ്യസ്നേഹവും ഒരുമിച്ച് ചേർത്ത സ്വാമി ഗോലോകാനന്ദജി മഹാരാജിന്റെ വിയോഗം കേരളത്തിലെ ശ്രീരാമകൃഷ്ണ പ്രസ്ഥാനത്തിനും അദ്ദേഹവുമായി ആത്മബന്ധം പുലർത്തിയ അനേകം പേർക്കും വലിയ നഷ്ടമാണ്.
ആത്മീയതയുടെ വെളിച്ചം പകർന്ന ആ ജീവിതത്തിന് പ്രണാമം.
