ഇന്ന് ജന്മദിനം അടുക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും ആദ്യം തന്നെ ചെയ്യുന്നത് എങ്ങിനെ അതാഘോഷിക്കണം എന്ന പദ്ധതി തയ്യാറാക്കൽ ആണ് . വീട്ടിൽ വെച്ച് പരിപാടികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യണോ അതോ ഏതെങ്കിലും ഹാളിൽ വെച്ച് നടത്തണോ , ഏതു തരം കേക്ക് ഓർഡർ ചെയ്യണം , എത്ര പേരെ ക്ഷണിക്കണം , ഡ്രസ്സ് കോഡ് എന്തായിരിക്കണം തുടങ്ങി നിരവധി കാര്യങ്ങൾ ആണ് ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയും നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് .
എന്നാൽ നമ്മുടെ പൂർവികർ ജന്മദിനം ആഘോഷിച്ചിരുന്നത് ഇങ്ങിനെ ഒന്നും ആയിരുന്നില്ല . ജന്മനാളിൽ ആത്മീയകാര്യങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം കൊടുത്തു കൊണ്ടാണ് പൂർവികർ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജന്മദിനം ആഘോഷിച്ചിരുന്നത് . ഇംഗ്ലീഷ് കലണ്ടറിൽ ഉള്ള തീയതി അല്ല യഥാർത്ഥത്തിൽ പിറന്നാൾ ആയി ആഘോഷിക്കേണ്ടത് മറിച്ച് നമ്മുടെ ജന്മനാൾ ആണ് പിറന്നാൾ ആയി ആഘോഷിക്കേണ്ടത് .
പിറന്നാൾ ദിനത്തിൽ പിറന്നാളുകാരൻ രാവിലെ തന്നെ എണ്ണ തേച്ചു കുളിക്കണം . മാതാപിതാക്കളെയും വീട്ടിലെ മറ്റു മുതിർന്നവരെയും നമസ്കരിച്ചു അനുഗ്രഹം വാങ്ങണം . കുലദേവതയെ പൂജിക്കുകയും കഴിയുമെങ്കിൽ അഭിഷേകം നടത്തുകയും ചെയ്യണം .ചുരുങ്ങിയത് നാല് തവണയെങ്കിലും കുലദേവതയുടെ മന്ത്രോച്ചാരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യണം .
നെയ്വിളക്ക് കൊണ്ട് പിറന്നാളുകാരന് ആരതി ഉഴിയുകയും , കുലദേവതയുടെ മന്ത്രോച്ചാരണത്തോടെ അരിയും പൂവും ഉഴിഞ്ഞു അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യണം .പിറന്നാളുകാരന്റെ ആവശ്യപ്രകാരമല്ലാത്ത ഒരു സമ്മാനം നൽകണം . മനസ്സിൽ ആത്മീയത നിറച്ചു കൊണ്ട് ഭക്തിപുരസ്സരം പിറന്നാളുകാരൻ സമ്മാനം ഏറ്റുവാങ്ങുകയും ചെയ്യണം . ദൈവത്തിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച വരമോ പ്രസാദമോ ആയിട്ട് വേണം പിറന്നാളുകാരൻ ആ സമ്മാനത്തെ കണക്കാക്കേണ്ടത് .
മെഴുകുതിരി ഊതി കെടുത്തുക , കേക്ക് മുറിക്കുക , നൃത്തവും പാട്ടുമൊക്കെയായി പിറന്നാൾ ആഘോഷങ്ങൾ നടത്തുക എന്നതൊക്കെ തികച്ചും പാശ്ചാത്യ രീതിയാണ് ഒരിക്കലും അത് സനാതന ധർമ്മത്തിന്റെ ഭാഗമല്ല . പിറന്നാൾ ദിനം തെറ്റുകൾ തിരുത്തി പുതിയ ഒരു വ്യക്തിയായി മാറുവാൻ ഈശ്വരൻ അനുഗ്രഹിച്ചു നൽകുന്ന ഒരു വരദാനമായിട്ടാണ് കണക്കാക്കേണ്ടത് . അന്നോളം തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കും നാം കടപ്പെട്ടു കൊണ്ട് വേണം പിറന്നാൾ ദിനം ആഘോഷിക്കേണ്ടത് .
